ความต้านทานแรงกระแทกของอุปกรณ์ป้องกันข้อสะโพก

การล้มโดยอุบัติเหตุมักจะนำไปสู่การบาดเจ็บของผู้สูงอายุได้ง่าย โดยเฉพาะการแตกร้าวของข้อสะโพกซึ่งถือเป็นอาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นมากที่สุดสำหรับการล้มของผู้ป่วยที่มีอายุอยู่ในช่วง 65 ถึง 74 ปี การวิเคราะห์ทางชีวกลศาสตร์แสดงให้เห็นว่าแรงสูงสุดที่แก่ขึ้นที่ข้อสะโพกในขณะที่ล้มนั้นจะมีค่าสูงกว่าน้ำหนักตัวของผู้ป่วยถึง 3 เท่า แต่ค่าแรงสูงสุดนี้สามารถลดลงได้หนึ่งในสามหากมีการใช้อุปกรณ์เพื่อป้องกัน โดยอุปกรณ์นี้จะต้องสามารถที่จะดูดซับและกระจายพลังงานกระแทกและสามารถสวมใส่ได้อย่างสะดวกสบายสำหรับการใช้ชีวิตประจำวัน

การประเมินประสิทธิภาพของอุปกรณ์ป้องกันข้อสะโพกนั้นสามารถทำได้โดยการจำลองการล้มโดยการใช้งานเครื่องทดสอบแรงกระแทก เมื่อกำหนดน้ำหนักของหัวทดสอบ ความสูงในการปล่อยตกกระทบ ความเร็ว และอัตราเร่ง เราสามารถที่จะออกแบบการทดสอบเพื่อที่จำลองแรงที่เกิดขึ้นในระหว่างการล้มได้อย่างถูกต้อง เมื่อได้รับการสอบถามจากบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์ป้องกันข้อสะโพกเพื่อให้แนะนำเครื่องทดสอบ เราจึงแนะนำเครื่องทดสอบแรงกระแทกรุ่น CEAST 9350

เครื่องทดสอบ CEAST 9350 สามารถใช้งานได้ตามรูปแบบการทดสอบที่กำหนดและเมื่อใช้งานร่วมกับโปรแกรมทดสอบวัสดุ Visual Impact และระบบการควบคุมและจัดเก็บข้อมูล DAS (data acquisition system) และหัวกระแทกที่มีระบบตรวจวัดทางอิเล็กทรอนิกส์ติดตั้งอยู่ ทำให้สามารถวัดค่าต่าง ๆเป็นไปได้อย่างง่าย เช่น ค่าแรงสูงสุด ระยะเวลาที่ใช้เพื่อเกิดแรงสูงสุด ระยะเวลาที่ใช้เมื่อเกิดการเสียหาย ระยะเวลาสุทธิ พลังงานกระแทก และพลังงานจนถึงจุดรับแรงสูงสุด ฟิกซ์เจอร์จับยึดแผ่นชิ้นงานเรียบที่ออกแบบเฉพาะและหัวกระแทกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 76 มม. (3 นิ้ว) ช่วยให้ผู้ผลิตสามารถที่จะปรับเปลี่ยนรูปแบบของพื้นผิวต่าง ๆได้

ผลที่ได้จากการทดสอบจะช่วยให้นักวิจัยและวิศวกรสามารถออกแบบอุปกรณ์ป้องกันและช่วยให้แพทย์สามารถที่จะแนะนำให้ใช้อุปกรณ์เหล่านี้เพื่อป้องกันผู้ป่วยจากการบาดเจ็บได้