มาตรฐาน ASTM D7192-08 ระบุถึงการหาค่าสมบัติการเจาะทะลุของฟิล์มพลาสติกที่ช่วงความเร็วต่าง ๆ โดยฟิล์มพลาสติกที่ทดสอบตามมาตรฐานนี้จะมีความหนาน้อยกว่า 0.25 มม. (0.010 นิ้ว) และจะต้องไม่แข็งตามข้อกำหนดส่วนที่ 3.2.1 ของมาตรฐาน ในการทดสอบนี้จะถูกออกแบบมาเพื่อให้เกิดการตอบสนองของแรงและการเปลี่ยนแปลงรูปร่างของฟิล์มพลาสติกภายใต้การเปลี่ยนแปลงรูปร่างแบบหลายแกนที่ความเร็วในการกระแทกต่าง ๆ โดยการทดสอบที่ความเร็วต่าง ๆ นี้ ทำให้ความไวต่ออัตราเร็วในการกระแทกของฟิล์มพลาสติกสามารถพบได้ ความเร็วที่กำหนดในมาตรฐานได้แก่ 2.5, 25, 125, 200 และ 250 เมตร/นาที (0.137, 1.367, 6.835, 10.936 และ 13.670 ฟุต/วินาที)
เครื่องทดสอบที่ใช้ประกอบด้วยสองส่วนโดยส่วนหนึ่งจะอยู่กับที่และอีกส่วนจะถูกขับเคลื่อนโดยวิธีที่เหมาะสมเพื่อให้ได้ค่าความเร็วกระแทกที่ต้องการ และชุดจับยึดชิ้นงานที่มีส่วนช่องเปิด 76 ± 3.0 มม. (2.992 ± 0.118 นิ้ว) ฟิล์มจะต้องถูกยึดให้ตึงแต่ไม่ถูกยืดจนเกิดความเสียหายก่อนการทดสอบ อย่างน้อย 5 ชิ้นงานจะต้องทดสอบในแต่ละความเร็ว โดยใช้แท่งกระแทกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 12.70 ± 0.13 มม. (0.5 ± .005 นิ้ว) ที่ปลายเป็นรูปทรงครึ่งทรงกลมเท่ากัน
เมื่อได้รับการสอบถามสำหรับการทดสอบตามมาตรฐานนี้ เราแนะนำให้ใช้เครื่องทดสอบรุ่น
Mini-Tower Table Top Impact Test Instrument
หรือรุ่น 9250 โดยหากค่าพลังงานที่ต้องการจะอยู่ในช่วง 0.7 – 18.0 ฟุต-ปอนด์ (0.5 – 13.2 จูลส์) เราแนะนำให้ใช้เครื่องทดสอบแรงกระแทกด้วยการปล่อยตกกระทบรุ่น Mini-Tower Table Top Impact Test Instrumentแต่สำหรับลูกค้าที่ต้องการค่าพลังงานกระแทกสูงขึ้น เราแนะนำเครื่องทดสอบรุ่น 9200 (9210;9250G;9250HV) ซึ่งให้ค่าพลังงานกระแทกในช่วง 1.9 – 1182 ฟุต-ปอนด์ (2.6 – 1603 จูลส์) และชุดจับยึดฟิล์มบางของเราจะทำให้ฟิล์มถูกดึงอย่างเหมาะสมที่ด้านบนของช่องเปิดสำหรับการกระแทกก่อนเริ่มการทดสอบ สำหรับฟิล์มที่เสียหายในลักษณะเปราะที่แรงต่ำ เราแนะนำให้ใช้หัวกระแทกแบบ Piezo Sensorแต่สำหรับฟิล์มที่เหนียวและมีการยืดตัวสูงกว่า เราแนะนำให้ใช้หัวกระแทกแบบสเตรนเกจน์รุ่น 8902
ระบบจัดเก็บข้อมูล Impulse
จะทำการวัดและบันทึกค่าของแรง การเปลี่ยนแปลงรูปร่างและความเร็วที่เกิดขึ้นในการทดสอบในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้ยังสามารถให้ค่าของพลังงานที่จุดแรงสูงสุดและค่าพลังงานสุทธิ