เข็มฉีดยาเข้าชั้นใต้ผิวหนังนั้นมักถูกผลิตจากเหล็กสเตนเลส ซึ่งวัสดุและการออกแบบนั้นจะต้องได้รับการทดสอบเพื่อประมาณค่าความต้านทานแรงดึงสูงสุดและความต้านทานแรงที่จุดครากของเข็มฉีดยา ความท้าทายในการทดสอบอุปกรณ์ทรงกระบอกนี้ได้แก่การจับยึดชิ้นงานทดสอบโดยไม่ทำให้เกิดความเสียหายในบริเวณจับยึด เราใช้เครื่องทดสอบระบบไฟฟ้าเชิงกลรุ่น 5569 พร้อมกับโหลดเซลล์ขนาด 5 กิโลนิวตัน และอุปกรณ์จับยึดแบบ pneumatic side action grips ขนาด 5 กิโลนิวตัน สำหรับการทดสอบนี้ การใช้อุปกรณ์จับยึดประเภทนี้เนื่องจากสามารถที่จะกำหนดค่าความดันในการจับยึดได้ตามต้องการซึ่งจะเปลี่ยนไปตามประเภทของวัสดุที่ทดสอบ สำหรับตัวอย่างนี้ ความดันที่ 85 ปอนด์ต่อตารางนิ้วถูกใช้งาน พื้นผิวปากจับที่ของแต่ละชุดอุปกรณ์นั้นนั้นประกอบไปด้วยพื้นผิวขนาด 1 นิ้ว x 1 นิ้ว ที่เคลือบผิวด้วยยาง 1 ชิ้น และพื้นผิวโลหะขนาด 1 นิ้ว x 1 นิ้ว หนึ่งชิ้น ซึ่งจะให้ทั้งการบรรเทาแรงและให้แรงเสียดทานเพื่อให้มั่นใจว่าจะเกิดการเสียหายในบริเวณพื้นที่ระยะวัดของชิ้นงาน
ก่อนที่จะใส่ชิ้นงานเข้าไปยังอุปกรณ์จับยึด จะต้องมีการอุดด้านในบริเวณปลายชิ้นงานทดสอบด้วยวัสดุอุดมีมีความยาวมากกว่าความยาวของพื้นผิวจับยึดเล็กน้อย จุดประสงค์ของวัสดุอุดนี้เพื่อที่จะป้องกันการยุบตัวที่บริเวณปลายในขณะจับยึดแต่ไม่ไปรบกวนในพื้นที่ระยะวัด สำหรับเข็มฉีดยานี้ เราใช้ลวดเย็บกระดาษที่ยืดให้ตรงในการใช้เป็นวัสดุอุดเนื่องจากมีเส้นผ่านศูนย์กลางที่เล็กพอที่จะใส่เข้าไปในรูของเข็มฉีดยาได้
ชิ้นงานถูกทดสอบด้วยแรงดึงจนเสียหายด้วยอัตราเร็วทดสอบที่ 0.1 นิ้ว/นาที สำหรับแต่ละชิ้นงานทดสอบ เราพบว่าการเสียหายเกิดขึ้นภายในพื้นที่ระยะวัด ซึ่งยืนยันได้ว่าการทดสอบประสบความสำเร็จ เราสามารถได้ผลการทดสอบต่อไปนี้จากการทดสอบ 5 ชิ้นงานทดสอบได้แก่ ค่ามอดูลัส, จุดครากแบบออฟเซ็ตที่ 0.2 %, แรงสูงสุด และแรงที่จุดขาด