มนุษย์หลายล้านคนมีการใช้งานคอนแทกเลนส์เป็นประจำทุกวัน ทำให้ถือเป็นอุปกรณ์การแพทย์ที่มีการใช้งานกว้างขวางที่สุดในโลก อุปกรณ์นี้ได้รับความนิยมมากกว่าแว่นสายตาและถูกใช้ในการแก้ไขความผิดปรกติของสายตาและถูกผลิตในหลายรูปแบบตั้งแต่เลนส์แบบแข็งไปจนถึงเลนส์นิ่ม เมื่อทดสอบเลนส์ การใส่ชิ้นงานทดสอบเข้าไปยังอุปกรณ์จับยึดอาจเกิดปัญหามากเนื่องจากเลนส์นิ่มนั้นจะลื่นและบอบบางและอาจแตกหักได้ที่แรงระดับต่ำ นอกจานี้ชิ้นงานทดสอบยังมีขนาดที่เล็กมากทำให้มีพื้นผิวในการจับยึดที่จำกัด นอกจากนี้คอนแทกเลนส์ยังต้องถูกทดสอบในสภาพแวดล้อมที่จำลองสภาพในร่างกาย เนื่องจากการทดสอบที่อุณหภูมิห้องจะทำให้เกิดการแห้งตัวและการแตกของวัสดุได้ วิธีทดสอบที่ใช้กันทั่วไปสำหรับการวิเคราะห์คอนแทกเลนส์ได้แก่การทดสอบแรงดึงจนถึงจุดแตกหัก
สำหรับการทดสอบนี้ เราใช้เครื่องทดสอบระบบไฟฟ้าเชิงกลรุ่น 5544 พร้อมโหลดเซลล์ขนาด 250 นิวตัน และอุปกรณ์จับยึดแบบ submersible pneumatic grips ขนาด 250 นิวตันที่มีพื้นผิวแบบ surfalloy ที่มีความยาวพิเศษ นอกจากนี้ เราใช้ BioPuls™ Submersible Pneumatic Grips และอ่างควบคุมอุณหภูมิเพื่อรักษาความเปียกและควบคุมที่อุณหภูมิร่างกายมนษย์ เราตัดชิ้นงานให้เป็นแถบเพื่อให้ได้ผลการทดสอบที่แม่นยำสำหรับการวัดค่าความต้านทานแรงดึงสูงสุดและความเครียด โดยใช้อัตราเร็วที่ 5 มม./นาที โปรแกรมทดสอบวัสดุ Bluehill® 2 ถูกใช้ในการวิเคราะห์ค่าแรงสูงสุด, ความเครียดแรงดึงที่แรงสูงสุด และค่ามอดูลัสสำหรับสองชิ้นงานทดสอบคอนแทกเลนส์
ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่ารูปแบบของเครื่องทดสอบนี้ประสบความสำเร็จในการทดสอบคอนแทกเลนส์และสามารถวัดค่าแรงระดับต่ำที่ใช้ในการทำให้ชิ้นงานเกิดความเสียหายได้อย่างแม่นยำ โดยสรุป คอนแทกเลนส์สามารถทดสอบได้ง่ายโดยการใช้รูปแบบเครื่องทดสอบที่อธิบายไปแล้ว เราแนะนำให้ใช้พื้นผิวปากจับที่เกิดระยะห่างระหว่างปากจับเป็นศูนย์สำหรับการทดสอบนี้เพื่อให้สามารถใช้งานกับความยาวที่ต่ำมากของชิ้นงานคอนแทกเลนส์